Muhterem Hocam, Allahû Tealâ yaptığımız her tövbeyi kabul eder mi?
Soru
Muhterem Hocam, Allahû Tealâ yaptığımız her tövbeyi kabul eder mi?
Cevap
Kur’ân-ı Kerim’de araştırdığımız zaman, galiba 7 hâlde tövbenin kabul edilmediği durumu Allahû Tealâ Kur’ân-ı Kerim’de açıklıyor. İşte tövbesi kabul edilmeyenler, kelime-i şehadet getirip tövbesi kabul edilmeyenler:
KELİME-İ ŞEHADET GETİRİP TÖVBESİ KABUL EDİLMEYENLER
1. ÂLİ İMRÂN – 90: Muhakkak ki, îmân ettikten sonra inkâr edenlerin ve sonra da küfürlerini artıranların, onların (üçüncü defa fıska düşenlerin) tövbeleri asla kabul edilmez. Ve işte onlar, dalâlette olanlardır.
2. NİSÂ – 18: Ve onlardan birine (kendilerine) ölüm gelinceye kadar seyyiat işleyenlerden (kötülük yapanlardan), “Gerçekten ben, şimdi tövbe ettim.” diyen birinin tövbesi, tövbe değildir. …
3. NİSÂ – 48 : … O’na şirk koşulmasını bağışlamaz. Bunun dışındaki şeyleri dilediği kimse için bağışlar. Ve kim Allah’a şirk koşarsa, o takdirde büyük bir günah işleyerek iftira etmiştir.
TEVBE – 113: Bir nebînin ve âmenû olan kimselerin, müşrikler için, cehennem ehli oldukları onlara açıkça belli olduktan sonra, yakınları bile olsa mağfiret dilemeleri olmaz.
4. NİSÂ – 168: Muhakkak ki inkâr edenleri ve zulmedenleri (başkalarını da mürşide ulaşmaktan men edip saptıranları), Allah mağfiret edecek değildir ve yola hidayet edecek değildir.
5. EN’ÂM – 158: … Rabbinden bazı âyetlerin gelmesini mi bekliyorlar? Rabbinden bazı âyetlerin (mucizelerin) geldiği gün, daha önce îmân etmemişse veya îmânıyla bir hayır kazanmamışsa, onun îmânı kendisine bir fayda vermez. …
6. SECDE – 29: De ki: “Fetih günü, kâfir olanlara (Allah’a ulaşmayı dilemeyenlere) îmânları bir fayda vermez ve onlara süre verilmez.”
YÛNUS – 92: Böylece senden sonraki nesillere, bir delil (ibret) olman için, bugün seni bedeninle kurtaracağız. Ve insanların çoğu, elbette âyetlerimizden gâfildirler.
7. MU’MİN – 85: Şiddetli azabımızı gördükleri zaman artık onların îmânı, onlara bir fayda vermedi. Allah’ın, kulları hakkındaki gelip geçen sünneti (kanunu) budur. …
Âli İmrân 90'da kişi âmenû oluyor, sonra tövbe ediyor, sonra âmenû oluyor, sonra küfre düşüyor, sonra küfrünü artırıyor. Üçüncü defa fıska düşenlerin tövbelerini Allah asla kabul etmez...
Nisâ-18’de: ...Onlardan birine kendilerine ölüm gelinceye kadar seyyiat, kötü işler yapanların, gerçekten ben şimdi tövbe ettim... diyen birinin tövbesini Allah tövbe olarak kabul etmiyor. Yani hayatı boyunca günah işliyor ama sekerat hâli gelince, “Ben tövbe ettim.” diyor. Bu geçerli değil.
Nisâ-48’de: ... O’na şirk koşanları bağışlamaz, onların tövbesini kabul etmez... Nisâ-168’de kendileri Allah’a ulaşmayı dilemeyen, başkasının dilemesine mâni olan insanların tövbesini kabul etmiyor.
En’âm-158’de: ...Rabbinden bazı âyetler, mucizelerin geldiği gün, daha önce îmân etmemişse veya îmânıyla bir hayır kazanmamışsa onun îmânı kendisine bir fayda sağlamaz...
Secde 29: "Fetih günü kâfir olanlara, Allah’a ulaşmayı dilemeyenlere îmânları bir fayda vermez."
Mü’min-85’te, “Şiddetli azabımızı gördükleri zaman artık onların îmânı onlara bir fayda sağlamaz.”
Görüyorsunuz ki tövbenin kabul edilmediği hâller 7 âyet-i kerimede net olarak ifade edilmiş.
İşte Fâtır-5’te Allahû Tealâ bizi uyarıyor: “Sakın dünya hayatı sizi aldatmasın. Sakın şeytan da sizi Allah’ın affına güvendirerek aldatmasın.”
35/FÂTIR-5: Yâ eyyuhen nâsu inne va’dallâhi hakkun fe lâ tegurrennekumul hayâtud dunyâ, ve lâ yegurrennekum billâhil garûr(garûru).
Ey insanlar! Muhakkak ki Allah’ın vaadi haktır. Öyleyse dünya hayatı sizi sakın aldatmasın. Aldatıcılar da sizi Allah ile (affına güvendirerek) aldatmasınlar.
Dünya hayatının kendisini aldattığı insanlar, onlar dünya hayatını öne geçirenler. Şeytanın kendisini aldattığı insanlar… Şeytan insanları Allah’ın affına güvendiriyor: “Sen günah işle, nasıl olsa Allahû Tealâ Gafûr ve Rahîm’dir.” Her iki hâlde de Allahû Tealâ bizi uyarıyor. Ama öbür yandan Zumer-53’te de en büyük günahları işleyenler dahi Allah’ın affından ümit kesmesinler.
39/ZUMER-53 Kul yâ ıbâdiyellezîne esrefû alâ enfusihim lâ taknetû min rahmetillâh(rahmetillâhi), innallâhe yagfiruz zunûbe cemîâ(cemîan), innehu huvel gafûrur rahîm(rahîmu).
De ki: "Ey nefsleri üzerine israf yüklemiş (haddi aşmış) kullarım! Allah’ın rahmetinden ümit kesmeyin. Muhakkak ki Allah, günahların hepsini mağfiret eder (sevaba çevirir). O, muhakkak ki O; Gafûr’dur (mağfiret eden), Rahîm’dir (rahmet nuru gönderen)."
Öyleyse insanların bulundukları seviye, onların asıl kalp yapıları, Allah’ın onların günahlarını affetmesi konusunda karar almasındaki en büyük âmildir. Eğer bir insan günah işlemişse, bundan pişmanlık duymuşsa, bu günahını bir daha işlememek konusunda iradesiyle azamî gayreti sarf ediyorsa, Allahû Tealâ’nın o kişinin günahını affetmesi çok kuvvetli muhtemeldir. Ama Allahû Tealâ burada bir garanti vermiyor. Allahû Tealâ affedicidir ancak bazı şartlar vardır. Bir kişinin Allah’ın davetine icabet ettiği takdirde Allah’ın da onun davetine icabet etmesi söz konusudur. Bakara-186:
2/BAKARA-186 Ve izâ seeleke ıbâdî annî fe innî karîb(karîbun) ucîbu da’veted dâi izâ deâni, felyestecîbû lî velyu’minû bî leallehum yerşudûn(yerşudûne).
Ve kullarım sana, Benden sorduğu zaman, muhakkak ki Ben, (onlara) yakınım. Bana dua edilince, dua edenin duasına (davetine) icabet ederim. O halde onlar da Bana (Benim davetime) icabet etsinler ve Bana âmenû olsunlar (Bana ulaşmayı dilesinler). Umulur ki böylece onlar irşada ulaşırlar (irşad olurlar).
Öyleyse Allah, kimin yaptığı tövbeyi kabul ediyor, duasını kabul ediyor? Allah’ın davetine icabet edenlerin. Allahû Tealâ kalbinizden ne geçtiğini en iyi bilendir. Siz Allah’ın davetine icabet ediyor, Allah’a ulaşmayı diliyorsanız Allahû Tealâ da sizin duanızı, tövbenizi kabul ediyor.