Muhterem Hocam, kutsal kitaplara baktığımızda Âdem (A.S)'ın iki oğlundan takva sahibi olanın kurbanının kabul edildiğini görüyoruz. Bu kıssayı açıklar mısınız?

Soru

Muhterem Hocam, kutsal kitaplara baktığımızda Âdem (A.S)'ın iki oğlundan takva sahibi olanın kurbanının kabul edildiğini görüyoruz. Bu kıssayı açıklar mısınız?

Cevap

Gerçekten de Mâide Suresi'nin 27, 28, 29 ve 30. âyet-i kerimelerinde Allahû Teâlâ bunu açıklıyor.

5/MÂİDE-27 Vetlu aleyhim nebeebney âdeme bil hakkı iz karrabâ kurbânen fe tukubbile min ehadihimâ ve lem yutekabbel minel âhar(âhari) kâle le aktulenneke, kâle innemâ yetekabbelullâhu minel muttekîn(muttekîne).

Ve onlara Adem’in iki oğlunun haberini (kıssasını, aralarında geçen olayı) hakkıyla oku, Allah’a yaklaştıracak kurban sunmuşlardı, (Kurban) ikisinin birinden kabul edilir ve diğerinden ise kabul edilmez. (Kurbanı kabul edilmeyen) “Seni mutlaka öldüreceğim” dedi. O da, “Allah sadece takvâ sahiplerinden kabul eder.” dedi.

5/MÂİDE-28 Lein besadte ileyye yedeke li taktulenî mâ ene bi bâsitın yediye ileyke li aktuleke, innî ehâfullâhe rabbel âlemîn(âlemîne).

“Gerçekten, eğer sen, beni öldürmek için elini bana uzatırsan, ben seni öldürmek için elimi sana uzatacak değilim. Muhakkak ki ben, âlemlerin Rabb’i olan Allah’tan korkarım.”

5/MÂİDE-29 İnnî urîdu en tebûe bi ismî ve ismike fe tekûne min ashâbin nâr(nâri), ve zâlike cezâûz zâlimîn(zâlimîne).

“Gerçekten ben, benim günahım ile kendi günahını yüklenmeni, böylece ateş halkından olmanı dilerim. Ve zâlimlerin cezası, işte budur.”

5/MÂİDE-30 Fe tavveat lehu nefsuhu katle ahîhi fe katelehu fe asbaha minel hâsirîn(hâsirîne).

Bunun üzerine nefsi, onu, kardeşini öldürmeye kandırdı (kolay ve zevkli gösterdi). Böylece onu öldürdü, sonra hüsrana uğrayanlardan oldu.

Hz. Âdem'in iki oğlu Allah'a yaklaşmak için adak sunmuştu. Birinki kabul edilmiş, diğeri kabul edilmemişti.

Tevrat'ta bu olay şöyle anlatılır:

Yaratılış 4:3'te bir gün Kâbil toprağın ürünlerinden Rab'be sunu

getirdi. Hâbil de sürüsünde ilk doğan hayvanlardan bazılarını, özellikle de yağlarını getirdi. Rab Hâbil'i ve sunusunu kabul etti. Kâbil'in sunusunu ise reddetti.

Kâbil çok öfkelendi, suratını astı. Rab Kâbil'e niçin öfkelendiğini ve surat astığını sordu.

Doğru olanı yapsan seni kabul etmez miyim? Ancak doğru olanı yapmazsan günah kapıda pusuya yatmış seni bekliyor. Ona egemen olmalısın.

Kâbil kardeşi Hâbil'e, haydi tarlaya gidelim, dedi. Tarlada birlikteyken kardeşine saldırıp onu öldürdü.

Eski Aramice tefsirlerinde kardeşlerin dövüştüğü, daha güçlü

olan Habil'in yendiği ancak Kâbil'in hayatını bağışladığı belirtilir. Buna rağmen Kâbil, Hâbil'e saldırmış ve onu öldürmüştür.

İncil'de de bu kıssa hakkında şöyle söylenmektedir:

İbraniler 11:4'te Hâbil'in Tanrı'ya Kâbil'den daha iyi bir kurban sunmasının imân sayesinde olduğu açıklanır. İmânı sayesinde doğru biri olarak Allah'ın beğenisini kazandı. Çünkü Allah onun sunduğu adakları kabul etti. Nitekim Hâbil ölmüş olduğu hâlde imân sayesinde hâlâ konuşmaktadır.

Yuhanna'da doğru olanı yapmayan, kardeşini sevmeyen kişinin Allah'tan olmadığı ifade edilmektedir.

İşte Allah'ın çocukları ile şeytanın çocukları böyle arz edilir.

Kur'ân'a baktığımız zaman ise kurbanı kabul edilmemiş olan diğerine, seni öldüreceğim, deyince o da Allah'ın ancak takva sahiplerinin kurbanını kabul edeceğini söylemişti. Andolsun ki beni öldürmek için elini uzatırsan ben seni öldürmek için elimi uzatmam, demişti.

Allah'ın ilmi ve irfanı, Âdem (A.S)'dan bu tarafa hiç değişmemiştir. İlmin yanıbaşında irfanı ve affetmeyi öğrenmişlerdi. Allahû Tealâ davranış biçimleri açısından insanları üç şekilde ifade ediyor:

Kısas, af, kötülüğe karşı iyilikle mukabele etmek.

Şeriat kısası, af tarikatı, kötülüğe karşı hayırla mukabele etmek de hakikati ifade ediyor.

Yanıtlayan: Dr. Abdulcabbar BoranYayın tarihi: 12 Kasım 2026Son güncelleme: 17 Kasım 20263 dk okuma0