Muhterem Hocam, bir misafirimiz “Ben tarikata uymam, Rabbime uyarım. Rabbim bana Kur’ân-ı Kerim’i indirmiş, ondan okurum, bilgi edinirim.” dedi.

Soru

Muhterem Hocam, bir misafirimiz “Ben tarikata uymam, Rabbime uyarım. Rabbim bana Kur’ân-ı Kerim’i indirmiş, ondan okurum, bilgi edinirim.” dedi.

Cevap

Şimdi bakın, bu kardeşimiz “Ben tarikata uymam, Rabbime uyarım. Rabbim bana Kur’ân-ı Kerim’i indirmiş.” diyor; yani “Ben Kur’ân’a uyarım.” diyor. Ama tarikat Kur’ân-ı Kerim’in bir hakikatidir ve 5 âyette Allahû Tealâ tarikatı açıklıyor.

KUR’ÂN’DAKİ TARİKAT GERÇEĞİ

1. NİSÂ-168: Muhakkak ki inkâr edenleri ve zulmedenleri (başkalarını da mürşide ulaşmaktan men edip saptıranları), Allah mağfiret edecek değildir ve yola (Allah’a ulaştıran Sıratı Mustakîm’e) hidayet edecek değildir.

2. NİSÂ-169: Ancak cehennem yoluna (hidayet eder, ulaştırır), onlar orada ebediyyen kalacak olanlardır. Ve bu, Allah için kolaydır.

3. MU’MİNÛN-17: Ve andolsun ki Biz, sizin üzerinizde 7 yol yarattık ve Biz, yaratmaktan gâfil değiliz.

4. AHKÂF-30: Onlar: “Ey kavmimiz! Muhakkak ki biz, Hz. Musa’dan sonra indirilen, onların elindekini tasdik eden Hakk’a ulaştıran ve Tarîki Mustakîm’e hidayet eden bir kitap dinledik.” dediler.

5. CİNN-16: Ve eğer onlar, tarikat üzere olarak (Allah’a) yönelselerdi, onları mutlaka bol su (rahmet) ile sulardık (bol bol rahmet ulaştırırdık) ki.

“Ben tarikata uymam.” demek, “Ben bu 5 âyet-i kerimeyi tanımam.” demektir. Şimdi bu kardeşlerimiz bu 5 âyet-i kerimeyi tanımazlarsa, Bakara-85’e göre kitabın bir kısmına îmân edip bir kısmına îmân etmemek şiddetli bir azabı gerektiriyor ve ne yazık ki o kardeşlerimiz bunun farkında değiller.

2/BAKARA-85: Summe entum hâulâi taktulûne enfusekum ve tuhricûne ferîkan minkummin diyârihim, tezâharûne aleyhim bil ismi vel udvân(udvâni), ve in ye’tûkum usârâ tufâdûhum ve huve muharremun aleykum ihrâcuhum e fe tu’minûne bi ba’dil kitâbive tekfurûne bi ba’d(ba’dın), fe mâ cezâu men yef’alu zâlike minkum illâ hızyun fîl hayâtid dunyâ, ve yevmel kıyâmeti yureddûne ilâ eşeddil azâb(azâbi), ve mâllâhu bi gâfilin ammâ ta’melûn(ta’melûne).

Sonra siz, öyle kimselersiniz ki birbirinizi öldürüyorsunuz, sizden bir grubu yurtlarından çıkarıyorsunuz ve onlara karşı günah ve düşmanlıkta yardımlaşıyorsunuz. Eğer onlar, size esir olarak gelseler, onların yurtlarından çıkarılmaları size haram kılınmış olduğu halde (onların yurtlarında kalmalarına izin vermeyip) fidye karşılığı değiştirirsiniz. Yoksa Kitab’ın bir kısmına inanıp, bir kısmını inkâr mı ediyorsunuz? Artık sizden böyle yapanların cezası, dünya hayatında ancak rezilliktir. Kıyâmet gününde ise onlar azabın en şiddetlisine maruz bırakılır. Ve Allah, yaptığınız şeylerden gâfil değildir.

Yetmez, “Ben Allah’la kendi aramda Peygamber Efendimiz (S.A.V)’den başkasını koymam.” diyor. Burada da yine Peygamber Efendimiz (S.A.V)’i koymuyor, farkında değil. Çünkü Allahû Tealâ, Peygamber Efendimiz (S.A.V) vasıtasıyla tam 7 tane hadîste mürşide tâbî olmayı farz kılıyor.

7 GRUP HADÎSTE MÜRŞİDE TÂBİİYET

HADÎS-İ ŞERİF 1: “Benden sonra nebîler gelmeyecek. Nübüvvet Benimle sona ermiştir ama Benden sonra halifeler, imamlar gelecek. Onlara itaat eden, Bana itaat etmiştir. Onlara asi olan, Bana asi olmuştur.”

Kaynak: Sahih Buhari 11. cilt, sayfa 181

HADÎS-İ ŞERİF 2: “Benden sonra nebî gelmeyecek, âlimler gelecek, halifeler gelecek. Onlara tâbî olan Bana tâbî olur, onlara asi olan Bana asi olur.”

Kaynak: Sahih Buhari 9. cilt 1409. Hadîs

HADÎS-İ ŞERİF 3: “Size ruh verenler gelecek, onları arayıp bulun. Kim zamanın imamına tâbî olmazsa cahiliyet üzere ölür.”

Kaynak: Sahihi Müslim 58, no 1851

“Sahabem yıldızlar gibidir. Hangisine tâbî olursanız, doğruya erersiniz.”

Kaynak: Feyzu’l-Kadir 4, 76

HADÎS-İ ŞERİF 4: “Benim sünnetime ve benden sonra gelen raşid halifelerin yoluna tâbî olun.”

Kaynak: Ebu Davud, Melahim, 1.

“Her asırda ümmetimden Allah’a itaat ve hayırda yarışanlar bulunacaktır.”

Kaynak: Elbani, Nasuruddin, Silsiletu’l-Ehadisi’s-Sahiha, Beyrut, 1991, V.7

HADÎS-İ ŞERİF 5: “Kim Bana itaat ederse muhakkak ki Allah’a itaat etmiş olur. Kim Bana isyan ederse, Allah’a isyan etmiş olur. Her kim İmamı’na (Kamil Mürşide veya Devrin İmamı’na) itaat ederse, muhakkak ki Bana itaat etmiş olur. Her kim İmam’a isyan ederse, muhakkak ki Bana isyan etmiş olur.”

Kaynak: İbn-i Mâce 8/2589

HADÎS-İ ŞERİF 6: “Hudeybiye’de ağaç altında biat edenlerden hiç kimse ateşe girmeyecektir.”

Kaynak: Müslim

“Ey insanlar! Hepiniz dalâlettesiniz. Hidayete erdirildiklerim müstesna. Dileyin ki sizi hidayete erdireyim.”

Kaynak: Riyâdussâlihîn s. 137

HADÎS-İ ŞERİF 7: “Muhakkak Allah her yüzyılda (asırda) bir kimse (in) işlerini yenileyen, tazeleyen, bahşeder. Sizden bir taife halkı Allah’a davette misal olanlar. Bunlar ehli haktır. Bu kimseler din işlerini yeniler, tazeler. Bu Allah’ın dostları, Allahû Tealâ’nın kullarına sevdirilir.”

Kaynak: Ebu Davud

“Şüphesiz ki, Allah her yüzyılın başında bu ümmete dinî işlerini yenileyecek bir müceddid gönderecektir.”

Kaynak: Sahih-i Buhari; Müslim; Sünen-Ebu Davud S/100

“Benden sonra nebî gelmeyecek.” Nebî, Nebîler sultanı Hz. Muhammed Mustafa (S.A.V) Efendimiz ile Allah’a ulaşan sahâbedir. Her devirde halife ve imam var mı? Var. O zaman “Benimle Allah arasında sadece Allah’ın Resûlü Peygamber Efendimiz (S.A.V) var.” diyen kişiye Peygamber Efendimiz (S.A.V) diyor ki: “Bak, ben şu anda hayatta değilim. Sen Allah’ın tayin ettiği her zamanın imamına, halifesine gidip tâbî olacaksın.” “Size ruh verenler gelecek, onları arayın, bulun.” “Kim zamanın imamına tâbî olmazsa…” “Ben kendimle Allah arasına Peygamber Efendimiz (S.A.V)’den başkasını koymam.” diyen kişinin, Peygamber Efendimiz (S.A.V)’in bu sözüne uyarak zamanın imamına tâbî olması lâzım. Yani Peygamber Efendimiz (S.A.V) bu 7 tane hadîste bizzat kendisi mürşide tâbî olmayı buyurmuş. Kur’ân âyetleri de bunu farz kılıyor.

“Kur’ân’a uyarım, âyetleri okurum.” diyorsun. Hayır, kendin okursan bir kısım âyetleri bilebilirsin ama senin hiçbir zaman bilemeyeceğin âyetler var: muteşâbih âyetler. Onların mânâsını Allah bilir. İşte “mânâsını Allah bilir” denen müteşabih âyetleri kimden öğreneceksin? Allah ile konuşan, Allah’ın kendisini mazhar kıldığı mürşidden öğreneceksin.

Tarikatların verdiği ilmi kişi kendi kendine öğrenebilir mi? Hayır, öğrenemez. Çünkü Âli İmrân-7’de Allahû Tealâ şöyle buyuruyor:

3/ÂLİ İMRÂN-7: Huvellezî enzele aleykel kitâbe minhu âyâtun muhkemâtun hunne ummul kitâbi ve uharu muteşâbihât(muteşâbihâtun), fe emmâllezîne fî kulûbihim zeygun fe yettebiûne mâ teşâbehe minhubtigâel fitneti vebtigâe te’vîlihi, ve mâ ya’lemu te’vîlehû illâllâh(illâllâhu), ver râsihûne fîl ilmi yekûlûne âmennâ bihî, kullun min indi rabbinâ, ve mâ yezzekkeru illâ ulûl elbâb(elbâbi).

Kitab’ı sana indiren O’dur. Onun bir kısmı muhkem (hüküm ihtiva eden, mânâsı açık olan) âyetlerdir, onlar Kitab’ın esasıdır ve diğerleri, muteşâbihtir (yoruma açık âyetlerdir). Fakat kalplerinde eğrilik (bâtıla meyil) bulunanlar, bu sebeble muteşâbih olanlara (yorum gerektirenlere) tâbî olurlar. Ondan fitne çıkarmak için, onun te’vilini (yorumunu) yapmak isterler. Ve onun te’vilini Allah’tan başka kimse bilmez ve ilimde rusuh sahipleri ise: “Biz O’na îmân ettik, hepsi Rabbimizin katındandır.” derler, onlar da tezekkür edemezler, sadece Ulûl’elbab (daimi zikrin ve sırların sahipleri) (tezekkür edebilir).

Kalbinde zeyg olanlar, râsihûn ve ulûl’elbab diye 3 grup insan Kur’ân’a muhatap oluyor. Kalbinde zeyg olanlar bu müteşabih âyetlere kendi zanlarınca yorum getirerek insanlar arasında fitneye sebep oluyorlar. Râsihûn da diyor ki: “Biz bu âyetleri tezekkür edemeyiz, hepsi Allah’tandır, îmân ederiz.” Ama bu müteşabih âyetleri Allah’tan öğrenip bilen kimdir? Sadece ulûl’elbab. Öyleyse hikmet sahibi âlime her zaman herkesin ihtiyacı var.

Bakara-151’de her devirde vekâleten bir devrin imamı var:

2/BAKARA-151: Kemâ erselnâ fîkum resûlen minkum yetlû aleykum âyâtinâ ve yuzekkîkum ve yuallimukumul kitâbe vel hikmete ve yuallimukum mâ lem tekûnû ta’lemûn(ta’lemûne).

Nitekim size, aranızda (görev yapmak üzere), sizden (kendinizden) bir Resûl (Peygamber) gönderdik ki, âyetlerimizi size tilâvet etsin (okuyup açıklasın) ve sizi (nefsinizi) tezkiye (ve tasfiye) etsin, size Kitab’ı (Kur’ân-ı Kerim’i) ve hikmeti öğretsin ve (hikmetin de ötesinde) bilmediğiniz şeyleri öğretsin.

46/AHKÂF-30: Kâlû yâ kavmenâ innâ semî’nâ kitâben unzile min ba’di mûsâ musaddikan li mâ beyne yedeyhi yehdî ilel hakkı ve ilâ tarîkın mustekîm(mustekîmin).

Onlar: “Ey kavmimiz! Muhakkak ki biz, Hz. Musa’dan sonra indirilen, onların elindekini tasdik eden Hakk’a ulaştıran ve Tarîki Mustakîm’e hidayet eden bir kitap dinledik.” dediler.

3/ÂLİ İMRÂN-104: Veltekun minkum ummetun yed’ûne ilel hayri ve ye’murûne bil ma’rûfi ve yenhevne anil munker(munkeri), ve ulâike humul muflihûn(muflihûne).

Sizin içinizden hayra davet eden (mürşidlerden) bir cemaat olsun ve mârufla emretsin, ve münkerden nehyetsin (men etsin). İşte onlar, onlar felâha erenlerdir.

3/ÂLİ İMRÂN-119: Hâ entum ulâi tuhıbbûnehum ve lâ yuhıbbûnekum ve tu’minûne bil kitâbi kullihi, ve izâ lekûkum kâlû âmennâ, ve izâ halev addû aleykumul enâmile minel gayz(gayzi), kul mûtû bi gayzikum, innallâhe alîmun bi zâtis sudûr(sudûri).

İşte siz (mü’minler) böylesiniz, siz onları seversiniz ve onlar sizi sevmezler ve siz kitabın tamamına îmân edersiniz. Ve sizinle karşılaşınca “Biz îmân ettik.” dediler, yalnız kaldıkları zaman, size karşı öfkelerinden parmak uçlarını ısırdılar. De ki: “Öfkenizden ölün.” Muhakkak ki Allah, sinelerde olanı en iyi bilendir.

Onlar kitabın bütününe tâbî olurlar. Yani her devirde öğrenen ve öğretenler var ki Allah’ın Resûlü boşuna mı diyor:

HADÎS-İ ŞERİF

Kaynak: Buhârî, Fezailül Kur'ân 21

Hayrukum men teâlleme elkur’âne ve âllemehu: “Sizin en hayırlınız Kur’ân’ı öğrenen ve öğretendir.”

Her devirde Kur’ân-ı Kerim’i öğretenler Allah’ın mürşidleridir. Her devirde Kur’ân-ı Kerim’i öğrenenler, serbest irade sahibi diğer insanlardır. Tarikat, Kur’ân’ın bütününün yaşanmasıdır. Başta Peygamber Efendimiz (S.A.V) olmak üzere bütün sahâbe ehl-i tarikatti. Peygamber Efendimiz (S.A.V) Cebrâil (A.S)’a tâbî oldu, bütün sahâbe Peygamber Efendimiz (S.A.V)’e tâbî oldu; Kur’ân-ı Kerim’i öğrendiler, yaşadılar. Bakara-151 ve diğer âyetler bize kesin bu hakikati ifade ediyor. Allah razı olsun.

Yanıtlayan: Dr. Abdulcabbar BoranYayın tarihi: 10 Kasım 2026Son güncelleme: 14 Kasım 20268 dk okuma0