Muhterem Hocam, Allah'tan çok mürşide davet ediyorsunuz. Mürşide tâbî olmayı şefaat olarak görüyorsunuz. Peygamber Efendimiz (S.A.V)'in sünnetine uyduğumuzda, Allah'a ulaştığımızda
Soru
Muhterem Hocam, Allah'tan çok mürşide davet ediyorsunuz. Mürşide tâbî olmayı şefaat olarak görüyorsunuz. Peygamber Efendimiz (S.A.V)'in sünnetine uyduğumuzda, Allah'a ulaştığımızda bu şefaat olmuyor mu? “Size şah damarınızdan daha yakınım.” âyetini inkâr mı ediyorsunuz?
Cevap
Sevgili kardeşlerim, “Allah'tan çok mürşide davet ediyorsunuz.” Bu doğru değil. Çünkü kalben ulaşmayı dilemeden bir insan mürşidine tâbî olsa da bir şey fayda sağlamaz ona. Öyleyse bizim bunun aksini yapmamız söz konusu değildir.
İşte Kur’ân-ı Kerim'i incelediğimiz an 73 âyet-i kerimede insan ruhunun dünya hayatında Allah'a ulaşmasını açıklıyor.
KUR’ÂN’DA 73 AYETTE GEÇEN 19 FİİLLE RUHUN ALLAH’A ULAŞMASI
1. Hudallâhi (Allah’a Ulaşmak), Hedâ Kum (Hidayete Ermek), Ehdi Kum (Hidayet Etmek, Ulaştırmak) Bakara-120, Âli İmrân-73, Nahl-9, En’âm-88, Mu’min-38
2. Yönelmek (Munîbîne, Enâbe, Enâbu, Enîbu, Yunib, Munîb)
Rûm-31, Ra’d-27, Şûrâ-13, Lokmân-15, Zumer-17 ve 54, Mu’min-13, Kaf-8
3. Likâe, Likâena, Mulâkû (Ulaşmak, Mulâkî Olmak)
Yûnus-7, Bakara-46, Hûd-29, Bakara-223, Kehf-110, Ankebût-5-23, Rûm -8, Fussilet-54, En’âm-154
4. İbtegu (İstemek), İbtegae Veche Rabbekum (Rab’lerinin Vechini, Zât’ını İstemek) Mâide-35, Ra’d-22
5. En Tueddûl (İade Etmek, Teslim Etmek) Nisâ-58
6. En Uslime, Muslimin (Teslim Olmak) Mu’min-66, Fussilet-33
7. Ed’û İlallâhi, İleyhi Ed’û (Allah’a Davet Etmek) Yûsuf-108, Ra’d-36
8. İstecîbu (li Rabbikum) (Rabbinize İcabet Edin) Şûrâ-47
9. Fe Firru İlallâh (Allah’a Firar Etmek) Zâriyât-50
10. Munkalibûn (Dönenler, Dönecek Olanlar) Zuhrûf-14
11. Yûsale, Yasilûne (Ulaştırmak) Bakara-27, Ra’d-21, Ra’d-25
12. İlâllâhil Masîr (Dönüş Allah’adır) Fâtır-18, Nûr-42
13. Râciûn, Yercîûn (Dönüş, Dönmek), Muhâricûn (Hicret Etmek), Yercullahe (Allah’a Ulaşmayı Dileyenler) Bakara-156, Bakara-18, En’âm-36, Mu’minûn-60, Ankebût-26, Ahzâb-21
14. Yehdî (Hidayet Eder, Ulaştırır), Yehdîhim (Hidayet Edecek, Ulaştıracak), Yehdûne (Hidayete Erdirir), Yettehıze İla Rabbihi Sebîla (Allah’a Giden Yol Edinmek), Seyehdîhim, Nehdiyenne, İhdînâ, Hedeynâ Bakara-213, Nisâ-175, Mâide-16, A’râf-181, Yûnus-25, Yûnus-35, Kehf-17, Furkân-57, Şuarâ-78, Secde-24, Sebe-6, Muhammed-5, Ankebût-69, Fâtiha 6-7, En’âm-87
15. Muhtedûn, İntedev, İntedâ, Muhtedîne (Hidayete Ermiş Olanlar)
Bakara-157, Âli İmrân-20, İsrâ-15, Tâhâ-82, Kasas-56
16. Fe Kad Hudiye (Hidayet Olunmuştur), Huden (Hidayete Erdiren), Ve Huda Hu (Hidayet Etti), Hudû (Hidayet Edildiler), Hudâhâ, Hedâhumullâhu (Allah Onları Hidayete Erdirdi)
Âli İmrân-101, Nahl-121, Hacc-24, Secde-13, Zumer-18
17. Evvâb (Ruhunu Allah’a Ulaştıran), Meâb (Sığınağa Ulaşan), La Tufettahu Lehum Abvâbu Es Semâi (Onlara Gök Kapıları Açılmaz) Sâd-44, A’râf-40
18. Yetûbu (Tövbe Eder Ve Allah’a Döner), Yetî Hi (O’na Gelir Mu’min Olarak) Furkân-71, Tâhâ-75
19. Ahsenûl Hüsnâ (Allah’ın Zât’ına Ulaşmak) Yûnus-26
Allahû Tealâ ve 12 kere farz emirle ruhumuzun dünya hayatında Allah'a ulaşmanın üzerimize farz olduğunu buyuruyor.
ÖLMEDEN ÖNCE RUHUN ALLAH’A ULAŞTIRILMASI 12 DEFA FARZ
(İlk üç âyeti kerime; Nisâ-58, Mâide -7, En’âm-152, ruh ile birlikte fizik vücut ve nefsin de Allah’a teslimini farz kılar.)
1. 4/NİSÂ-58: Muhakkak ki Allah, emanetleri sahibine teslim etmenizi ve insanlar arasında hakemlik yaptığınız zaman adaletle hükmetmenizi emreder....
2. 5/MÂİDE-7: Allah’ın sizin üzerinizdeki nimetini ve: “İşittik ve itaat ettik” dediğiniz zaman, onunla sizi bağladığı misâkınızı hatırlayın...
3. 6/ENÂM-152: ...Allah’ın ahdini yerine getirin (ifa edin). Böylece tezekkür edersiniz diye, (Allah) işte böyle, size onunla vasiyet (emir) etti.
4. 10/YÛNUS-25: Ve Allah, teslim (selâm) yurduna davet eder ve (teslim yurduna, Zat'ına ulaştırmayı) dilediği kimseyi, Sıratı Mustakîm'e ulaştırır.
5. 13/RAD-21: Ve onlar Allah’ın (ölümden evvel), Allah’a ulaştırılmasını emrettiği şeyi (ruhlarını), O’na (Allah’a) ulaştırırlar...
6. 30/RÛM-31 O’na (Allah’a) yönelin (Allah’a ulaşmayı dileyin) ve O'na karşı takva sahibi olun. Ve namazı ikame edin (namaz kılın). Ve (böylece) müşriklerden olmayın.
7. 31/LOKMÂN-15: ... Bana yönelenlerin (ruhunu Allah'a ulaştırmayı dileyenlerin) yoluna tâbî ol. Sonra dönüşünüz Banadır...
8. 39/ZUMER-54: Ve Rabbinize (Allah’a) yönelin (ruhunuzu Allah’a ulaştırmayı dileyin)! Ve size azap gelmeden önce O’na (Allah’a) teslim olun. (ruhunuzu, vechinizi, nefsinizi, iradenizi Allah’a teslim edin). (Yoksa) sonra yardım olunmazsınız.
9. 42/ŞÛRÂ-47: Rabbinize icabet edin, Allah tarafından geri döndürülmeyecek olan günün gelmesinden önce. İzin günü, sizin için bir sığınak yoktur...
10. 51/ZÂRİYÂT-50: Öyleyse Allah’a firar edin (kaçın ve sığının). Muhakkak ki ben, sizin için O’ndan (Allah tarafından gönderilmiş) apaçık bir nezirim.
11. 73/MUZZEMMİL-8: Ve Rabbinin İsmi'ni zikret ve herşeyden kesilerek O’na ulaş.
12. 89/FECR-28: Rabbine dön (Allah’tan) razı olarak ve Allah’ın rızasını kazanmış olarak!
HADÎS-İ ŞERİF: “Ölmeden evvel ölün, Allah'a dönün ki, (ölmeden önce ruhunuzu Allah’a ulaştırınız ki, teslim ediniz ki) Allah size 10'dan 700'e kadar artan yardımlarda bulunsun.”
Kaynak: Acluni Keşfü’l-Hafa c2.shf 291 (2669) - 14. Basamak
73 âyet, bu 12 âyeti de ilave edeceksek, 85 tane âyet bize neyi söylüyor? Ruhun dünya hayatında Allah'a ulaşmasını söylüyor. Olay buysa bizim bu 85 âyetle mürşide tâbî olmaya davet etmemiz söz konusu değil. 85 âyetle Allah'a davet ediyoruz. Çünkü davet (ruhun dünya hayatında Allah'a ulaşması olmazsa), diğerleri hiçbir şeye fayda vermez.
Yetmez. Allahû Tealâ'nın ismi Kur’ân-ı Kerim'de Allah isminin Kur’ân'da geçen sayısı 6.000 civarında ama mürşid isminin Kur’ân'daki sayısı belki 500'e varmıyor. Buradan hareketle de bizim 6.000, 7.000 bin kere Kur’ân'da tekrar eden Allah'tan başka mürşidi öne geçirmemiz söz konusu olamaz.
Dolayısıyla bizim Allah'tan çok mürşide davet etmemiz mümkün değil.
“Mürşide tâbî olmayı şefaat olarak görüyorsunuz.” Elbette, Allah öyle buyuruyor. Şefaatin üst boyutu günahların sevaba çevrilmesidir. Ama şefaatin alt boyutu ise hidayete vesile olmaktır.
Ve Kur’ân-ı Kerim'de 11 âyette ve 3 hadîste şefaatten bahsediyor. Ve şefaatin bu dünya hayatında olduğunu ifade ediyor. Ve şefaatin günahların sevaba çevrilmesi olduğunu zikrediyor.
ŞEFAAT ÂYETLERİ
1. BAKARA-48: …ondan (hiç kimseden) bir şefaatin kabul edilmeyeceği ve hiç kimseden bir fidye alınmayacağı ve onlara yardım edilmeyeceği günden sakının.
2. BAKARA-123: Kimseden kimseye bir şey ödenmediği ve onlardan bir fidye kabul edilmeyeceği ve kendilerine şefaatin fayda vermeyeceği ve onlara yardım olunmayacağı bir günden sakının...
3. BAKARA-254: Ey âmenû olanlar! İçinde ne bir alışverişin ne bir dostluğun ve ne de bir şefaatin bulunmadığı gün (kıyâmet günü) gelmeden önce, size verdiğimiz rızıklardan infak edin...
4. BAKARA-255: …Göklerde ve yerde olan herşey O’nundur. O’nun izni olmadan, O’nun katında kim şefaat etme yetkisine sahiptir?
5. NİSÂ-8: Kim güzel bir şefaatle yardım ederse, ondan onun bir nasibi olur. Ve kim kötü bir şefaatle (günah işlenmesine) yardım ederse onun da ondan (o şerrden) bir payı olur...
6. A’RÂF-53: …Artık bize şefaat edecek şefaatçiler var mı ki; bize şefaat etsinler. Veya (dünyaya) döndürülmüş olsaydık, yapmış olduklarımızdan başkasını yapardık, derler…
7. MERYEM-87: Rahmân’ın indinde, ahd ittihaz edenlerden (Allah’tan ahd alanlardan) başkası şefaate malik olamaz.
8. TÂHÂ-109: İzin günü, Rahmân’ın kendisine izin verdiği ve sözünden razı olduğu (tasarruf rızasının sahibi) kimseden başkasının şefaati bir fayda vermez.
9. MUDDESSİR-48: Artık şefaat edenlerin şefaati onlara fayda sağlamaz.
10. SEBE-23: Ve O’nun huzurunda, kendisine izin verdiği kimseden başkasının şefaati bir fayda vermez.
11. ZUHRÛF-86: Ve onların, O’ndan (Allah’tan) başka taptıkları şeyler şefaate malik değildir. Hakk’a şahit olanlar hariç ve onlar (Hakk’ı) bilirler.
12. HADÎS-İ ŞERİF: Kıyâmet günü şefaat isteyenlere sözüm; “Burada şefaatim yoktur, dünyada iken yeterince uyarılmadınız mı?” olacak.
Kaynak: Sahih Buhârî, 8. Cilt 1282. Hadîs
13. HADÎS-İ ŞERİF: Peygamber Efendimiz (S.A.V) sevgili kızı Hz. Fâtıma’ya; “Yavrum! Sorumluluklarını yerine getir ve kendini ateşten koru. Yaşadığım müddetçe babalık görevimi eksiksiz yerine getiririm. Lâkin hesap günü sana bir faydam dokunmaz.”
Kaynak: Buhârî, Menakıb, 13; Müslim, Îmân, 89
14. HADÎS-İ ŞERİF: “Akıllı kişi, nefsine hâkim olan ve ölüm sonrası için çalışandır. Âciz kişi ise nefsinin arzu ve isteklerine uyan ve buna rağmen hâlâ Allah’tan iyilik temenni edendir.”
Kaynak: Tirmizî, Sıfatü’l-Kıyâme, 25.
Yani mürşid önünde tövbe eden kişiyle Allah arasında mağfirettir. Devrin imamıyla Allah arasında mağfirettir. Ama tövbe eden kişiyle devrin imamı arasında şefaattir. Yani şefaat de günahların sevaba çevrilmesidir.
“Peygamber Efendimiz’in (S.A.V) sünnetine uyduğumuzda, Allah'a ulaştığımızda, bu şefaat olmuyor mu?” Sevgili kardeşlerim, siz sünneti de henüz algılamış değilsiniz.
Allahû Tealâ Ahzâb Suresi'nin 21. âyet-i kerimesinde bakın Resûlullah'ın kimler için örnek olduğunu, Resûlullah'ın sünnetini yaşayanların kim olduğunu ifade buyuruyor.
AHZÂB-21: Lekad kâne lekum fî resûlillâhi usvetun hasenetun limen kâne yercûllâhe vel yevmel âhıre ve zekerallâhe kesîrâ(kesîren).
Andolsun ki, sizin için ve Allah'a ve ahiret gününe (Allah'a ulaşma gününe) ulaşmayı dileyen ve Allah'ı çok zikredenler için, Allah'ın Resûl'ünde güzel bir örnek vardır.
Sünnete uyanlar kimlermiş burada? “Allah'a ulaşmayı dileyen, hayattayken ruhunu Allah'a ulaştıran ve Allah'a çok zikredenler.” İşte Resûlullah onlar için örnek.
Biz de zaten diyoruz ki Allah'a ulaşmayı dileyin. Ruhunuz Allah'a ulaştıktan sonra ermiş evliya olan kişi, Allah'a çok zikredenlerden, zahidlerden olun diyoruz. Bizim başka söylediğimiz bir şey yok.
Şimdi “Size şah damarınızdan daha yakınım.” diyen âyet-i kerimeyi inkâr mı ediyorsunuz?”
Hayır, sevgili kardeşlerim, Allah bize şah damarımızdan daha yakın olması, ilmi ve rahmetiyledir. Zat’ıyla değil.
Allahû Tealâ bakın Hadîd 4'te ne diyor?
HADÎD-4: Huvellezî halakas semâvâti vel ardafisitteti eyyâmin summestevâ alel arş(arşi), a’lemu mâ yelicu fîl ardı ve mâ yahrucu minhâ ve mâ yenzilu mines semâi ve mâ ya’rucu fîhâ, ve huve meakum eyne mâ kuntum, vallâhu bi mâ ta’melûne basîr(basîrun).
Gökleri ve yeri 6 günde yaratan O'dur. Sonra arşın üzerine istiva etti. Arza gireni ve ondan çıkanı ve semadan ineni ve orada uruç edeni (yükseleni) bilir. Ve siz nerede iseniz O, sizinle beraberdir. Ve Allah, sizin yaptıklarınızı en iyi görendir.
Gökleri ve yeri yaratan Allah'tır. 6 günde kâinatı yaratmıştır. Kâinatı yaratan Allahû Tealâ arşa istiva etti. Ve arşa istiva eden Rabb'imiz…
Allah'ın ilim ve rahmeti herşeyi kuşatmıştır. Zat’ıyla değil, Zat’ıyla arştadır.
Arş sonsuzluktur. Allah senden Zat’ıyla sonsuz uzaklıkta ama ilim ve rahmetiyle şah damarından sana daha yakındır. İşte Kâf 16'da:
KAF-16: Ve lekad halaknel insâne ve na’lemu mâ tuvesvisu bihî nefsuh(nefsuhu), ve nahnu akrebu ileyhi min hablil verîdi.
Ve andolsun ki insanı Biz yarattık. Ve nefsinin ona ne vesveseler vereceğini biliriz. Ve Biz, ona şah damarından daha yakınız.
İşte, şah damarımızdan bize yakın olması Allah'ın ilmi ve rahmetiyledir. Zat’ıyla arştadır. Sevgili kardeşlerim, Allahû Tealâ Kur’ân-ı Kerim'i inzal ettiğini buyuruyor. O zaman niçin şah damarımızdan bize yakın olan Allahû Tealâ inzal kelimesini kullansın? İnzal yukarıdan bir şeyin inmesini ifade eder.
Yetmez. Allah bize şah damarımızdan daha yakınsa Allahû Tealâ kulu Nebîler Sultanı Peygamber Efendimiz (S.A.V)’i Katına çıkartmak üzere miracı yaşattı. 7 tane gök katı geçti. 7 âlem geçtikten sonra huzur u ilahide, Allah'ın huzurunda yer aldı. Niçin Allah Resûlü, “Allah bana şah damarımdan daha yakın ya Rabbim beni nereye götürüyorsun?” demedi.
Eğer miraçta 7 tane gök katı geçtiyse en azından Allahû Tealâ O'na 7 gök katı kadar uzaktı. 7 âlemi geçtiyse daha da uzak.
Yetmez. Allahû Tealâ diyor ki: “Ruh ve melekler Allah'ın Katına sizin saydığınız zamanın 50.000 yılında çıkarlar. Meâric 4'te:
MEÂRİC-4: Ta'rucul melâiketu ver rûhu ileyhi fî yevmin kâne mikdaruhu hamsîne elfe seneh(senetin).
Melekler ve ruh, O'na, süresi elli bin yıl olan bir günde yükselir.
Kur’ân bir bütündür. Kur’ân'ın bütününe tâbî olmadığınız takdirde asla mesajını algılayamazsınız.
Öyleyse, şah damarımızdan bize yakın olan Allah'ın ilmi ve rahmetidir. Zat'ıyle arştadır. Yokluktadır. Hiçbir şey yokken Allah vardı. Yaratmayı diledi. 6 âlem yarattı. Ama altı âlemi yaratan Rabbimiz yine arşta. Âlemler yoktu. Arştaydı. Âlemleri yarattı arşta. Bugün de arşta ve bütün bu 6 âlemi kuşatan Allah'ın ilim ve rahmetidir. Zat’ı değil.
Kudsî hadîste: “Yerime göğüme sığmadım ama mü’min kulumun kalbine sığdım.”